Η μαγεία του μιούζικαλ

Το μιούζικαλ είναι ένα συνονθύλευμα τέχνης που προέρχεται από το Θέατρο, την μουσική και τον χορό. Είναι ένας συνδυασμός τεχνών που ξεκίνησε από το 1946 και μέχρι το 1960 βρισκόταν σε πλήρη άνθιση.

Οι ηθοποιοί έπρεπε να έχουν την κατάλληλη εκπαίδευση για να υπηρετήσουν το ιδιαίτερο αυτό καλλιτεχνικό δημιούργημα. Ενώ μέχρι και εκείνη την στιγμή βρισκόταν πρώτο στην επιλογή του κοινού, η ανάγκη της ψυχαγωγίας με κωμικά ρομαντικά και μουσικοχορευτικά στοιχεία το έκανε προσφιλές στο θεατρικό κοινό.

Τα στοιχεία της όπερας και οι υψηλές φωνητικές δυνατότητες που θα έπρεπε να είχαν οι καλλιτέχνες ήταν αποκλειστικά εξαρτημένα από την κλασσική παιδεία που πάντα ακολουθεί η σύγχρονη τέχνη με ευλάβεια και σεβασμό. Ο χορός, η μουσική και τα θεατρικά έργα ανέδειξαν ηθοποιούς που είναι ακόμα και τώρα ινδάλματα και παραδείγματα μελέτης για τους νέους ανερχόμενους καλλιτέχνες. Ο Φρέντ Αστέρ, η Τζίντζερ Ρότζερς και πολλοί άλλοι ηθοποιοί άφησαν το στίγμα τους με υπέροχες ερμηνείες στον κινηματογράφο αλλά και στην σκηνή.

Οι ηθοποιοί μέχρι εκείνη την εποχή περιορίζονταν καλλιτεχνικά σε κλασσικά αυστηρά μοτίβα. Το μιούζικαλ τους έδωσε την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν το πολύπλευρο ταλέντο τους και να δώσουν μια άλλη διάσταση στο Θέατρο. Η εξέλιξη αυτή ήταν πολύ ευχάριστη, ενώ έγιναν ευρέως γνωστά από άκρη σε άκρη είδη χορών από την Αμερική που προβλήθηκαν μέσα από την πολύπλευρη κουλτούρα της χώρας, όπως για παράδειγμα οι κλακέτες.

Το θέατρο έγινε ακόμα πιο λαμπερό και πλέον η λέξη θέαμα παρέπεμπε πάντα σε πλούσια σκηνικά και κουστούμια πολύ ακριβά, εντυπωσιακό μακιγιάζ, πλούσια σκηνικά με εναλλαγές και συνολικά πάρα πολύ ακριβές παραγωγές, στο θέατρο αλλά και στον κινηματογράφο. Βλέπουμε ότι η αποδοχή του ήταν τεράστια και γι’ αυτό σε πολλές χώρες έγινε η πρώτη επιλογή ως είδος, από πολλούς επιχειρηματίες που με ευκολία χρηματοδοτούσαν τις υπέρλαμπρες αυτές παραγωγές.

Αν και η κουλτούρα ήταν διαφορετική σε κάθε χώρα όπως και τα ήθη της, αυτό δεν εμπόδισε την δημιουργία υπέροχων παραγωγών παγκοσμίως. Το μιούζικαλ σαν θεατρικό σενάριο είχε πάντα ως στόχο την ψυχαγωγία, με στοιχεία έντονα της κωμωδίας αλλά και πολλές φορές με τον ρομαντισμό και το δράμα με ευτυχή κατάληξη. Όλα μπορούσε κάποιος να τα περιμένει από τους ήρωες, γιατί η φαντασία δεν περιοριζόταν και όλα ήταν πιθανά. Έτσι η αγωνία κορυφωνόταν ευχάριστα.

Τα σενάρια πολλές φορές ήταν εμπνευσμένα από περιθωριακούς χαρακτήρες, που άλλες φορές κέρδιζαν τον αγώνα που έδιναν μέσα στην δίνη της εποχής τους αλλά και πάντα υπήρχε το ηθικό δίδαγμα και η ελπίδα να υπονοείται, ως μια απτή έννοια στην ζωή, σε κάθε θεατρικό.

Οι γρήγορές ατάκες, η φυσική μεγαλοπρέπεια και τα πλούσια σκηνικά έδιναν στους ηθοποιούς την επιπλέον λάμψη αλλά και οι θεατές ήταν καθηλωμένοι σε κάθε τους κίνηση πάνω στην σκηνή.

Μιούζικαλ όπως το West Side Story, Οι άντρες προτιμούν τις ξανθές, Rent, The Phantom of the Opera.κ.α. είναι μερικά από αυτά που έχουν επηρεάσει το θέατρο και την μουσική σκηνή. Το μιούζικαλ σήμερα συνεχίζει να κάνει δυναμική επιστροφή στην χώρα μας, ενώ κερδίζει ολοένα και περισσότερους θαυμαστές.

Το υπέροχο αυτό θεατρικό εγχείρημα έχει αφήσει παρακαταθήκη μελετών για τις επόμενες γενιές, ενώ πολύπλευρα ταλέντα βρίσκουν επιτέλους το καλύτερο είδος για να αναδειχθούν.